Życie z SM – ćwicz i pilnuj diety

Stwardnienie rozsiane wymaga większej niż zwykła dbałości o siebie, zdrowego, zrównoważonego trybu życia i umiarkowanej diety. Rehabilitanci są zgodni – należy ćwiczyć, ale nie trenować. Nadmierny wysiłek może bowiem wywołać atak choroby. Ruch jest jednak niezbędny, ponieważ wzmacnia kości i czyni mięśnie bardziej elastycznymi. Pacjenci, którzy pływają, gimnastykują się, uprawiają łagodny aerobik, szybciej wracają do zdrowia po kolejnych rzutach. Ćwiczenia pomagają również uniknąć kłopotów z kręgosłupem, które czekają pacjentów w późniejszych stadiach choroby. Sport może być jednocześnie odskocznią od problemów, sprawić przyjemność i pomóc w pozbyciu się negatywnych emocji.

 Zestaw ćwiczeń dla osób chorych na stwardnienie rozsiane:

– ćwiczenia rozciągające, zwiększające elastyczność mięśni i ruchomość w stawach,

– ćwiczenia dynamiczne, poprawiające siłę mięśni,

– ćwiczenia oddechowe – rozluźniające i relaksujące,

– ćwiczenia równoważne, poprawiające stabilność i równowagę,

– ćwiczenia koordynacyjne, poprawiające płynność ruchów.

Nie ma jednej diety dla pacjentów z SM. Chorym zaleca się, żeby zmniejszyli spożycie mięsa, ale nie wolno go zupełnie odstawiać, bo podczas rehabilitacji i w procesie odbudowywania komórek mięśniowych niezbędne jest białko. Zalecane są nasycone kwasy tłuszczowe, obecne m.in. w słoneczniku, oliwkach, a także warzywa bogate w białko. Warto unikać kofeiny i glutenu.

Pomoc finansowa

Warto wiedzieć, że większość badań diagnostycznych, jak i programów lekowych jest refundowana przez państwo. Na leki tzw. pierwszej linii (interferony a i b) nie ma czasowego ograniczenia. Po wystąpieniu kolejnych rzutów, gdy podstawowe leczenie nie przynosi skutków, włącza się leki tzw. drugiej linii, które są refundowane tylko przez pięć lat.

Chory, który utracił zdolność do pracy z powodu SM, może otrzymać rentę. Wsparcie finansowe przyznawane jest na okres pięciu lat, ale jeśli nie ma rokowań na poprawę stanu zdrowia, rentę przyznaje się na dłuższy czas.